Anasayfa
Kitapseverlerin paylaşımları
Sıradan bir sineği toplu iğnenin ucuna geçirip mikroskop altında inceleme fırsatını kaçırmayan doğa gözlemcilerinin bile dikkatini çekmeyen, ilginçliği bulunmayan değersiz biriydi, kayboldu.
Verdiği karardan sonra sanki varlığı, hayatı değişmiş sanki başka bir kişi artık ona arkadaşlık ediyordu, sanki artık yalnız değildi, sanki hoş bir kadın hayat yolunu onunla birlikte yürümeye razı olmuştu..
İnsanoğlunda ne kadar çok insanlık dışı, zalimce şeyin bulunduğunu, bütün dünyanın asil ve dürüst biri olarak tanıdığı herhangi bir kişinin içinde bile gizliden gizliye nice vahşi barbarlığın saklı olduğunu görerek ürperdi.
Sözcüklerinde ve bunları söyleyişindeki ses tonunda garip bir şey saklıydı. Bu sözlerde merhamet duygusu önünde diz çökme, merhamete çağrı gibi bir tını seziliyordu.
Ben hasta bir adamım. Hayır, bedenim degil, ruhum hasta, beynim hasta. Bütün değerlerimi kaybettim sanki.
Hiçbir şeyi umursamıyorum.
Geçmişte budalaca, işçi sınıfından üst seviyedeki, şık giyimli insanların hep zeki ve güzel şeylerden anlar olduğunu sanırdı. Güzel giyimle kültürün atbaşı gittiğini ve üniversite eğitimiyle bilginin aynı şey olduğunu düşünerek yanılmıştı.
Dünyanın güçlülere ait olmasına şaşmamak lazımdı. Köleler kendi köleliklerine saplantılı şekilde bağlanmıştı.
Devletten hiçbir beklentim yok. Tek beklentim, at sırtındaki kuvvetli adamın, devleti bu kokuşmuş beyhudeliğinden kurtarması...
Ben kendi beğenimi insanlığın ortak yargılarına göre
şekillendiremem.
Eğer bir şeyi beğenmiyorsam beğenmiyorumdur.
Açlık çekerken, aklı dünyadaki binlerce aç insandaydı, ama şimdi karnı doymuşken, aç insanları düşünmeyi bırakmıştı. Onları unutmuş, sevdalı bir adam olarak, dünyadaki saymakla bitmez onca sevdalıyı hatırlamıştı.
