Tüm Alıntılar
Okurların paylaştığı ilham verici alıntıları keşfet
Mehmet
@admin 3 hafta önce
Milyonlarca insan birbirine karşı, dünyanın bütün mahkemelerinin asırlarca uğraşsalar kayıt altına alamayacakları sayısız suç işledi, birbirini aldattı, ihanet etti, hırsızlık, sahtekârlık, kalpazanlık, yağma, kundakçılık yaptı, cinayet işledi ve bunları yapan insanlara suç işlemiş gözüyle bakılmadı.
Mehmet
@admin 3 hafta önce
İnsan aklına ve insan doğasına aykırı bir olay gerçekleşti. Milyonlarca insan birbirine karşı, dünyanın bütün mahkemelerinin asırlarca uğraşsalar kayıt altına alamayacaklar sayısız suç işledi, birbirini aldattı, ihanet etti, hırsızlık, sahtekarlık, Kalpazanlık, yağma, kundakçılık yaptı ,cinayet işledi ve bunları yapan insanlara suç işlemiş gözüyle bakılmadı.
Mehmet
@admin 3 hafta önce
"Demek ki onlar bizden daha çok korkuyorlar! " Diye düşünüyordu." Kahramanlık dedikelri bu kadarcık bir şey mi? Ben bunu gerçekten vatanım için mi yaptım? Çukur çeneli, mavi gözlü çocuğun suçu ne ? Ne kadar da korktu! Onu öldüreceğimi sandı. Onu neden öldüreyim ki? Elim titredi. Bir de bana Georgiyev Nişanı verdiler. Hiçbir şey, hiçbir şey anlamıyorum. "
Mehmet
@admin 3 hafta önce
Miladoviç'in sözleri, şu ya da bu generalin aldığı madalyalar ve varsayımları onlara çok eğlenceli geliyor; hastanelerde ve mezarlarda yatan 50.000 kişi onları ilgilendirmiyor çünkü inceleme alanlarına girmiyor.
Mehmet
@admin 3 hafta önce
"Bir tepenin ardında durduğu için sadece ağaçların üstlerini gören bir kişinin, baktığı ağaçtan başka bir şey olmadığı sonucuna varması kadar yanlıştı. "
Mehmet
@admin 3 hafta önce
O dönemin baskın karakterinin kargaşa olduğu sonucuna varmak, bir tepenin ardında durduğu için sadece ağaçların üstlerini gören bir kişinin, baktığı bölgede ağaçtan başka bir şey olmadığı sonucuna varması kadar yanlıştır.
Mehmet
@admin 3 hafta önce
O dönemde de aynı şekilde seviliyor, kıskanılıyor, gerçeğin ve erdemin peşinde koşuluyor, tutkulara kapılınıyordu; düşünsel ve ahlaki hayat aynı şekilde karmaşıktı, hatta yüksek çevrelerde kimi zaman bugün olduğundan daha incelikliydi.
Mehmet
@admin 1 ay önce
Millet ve ordu, padişah ve halifenin hainliğinden haberdar olmadığı gibi, o makama ve o makamda bulunana karşı asırların koklestirdiği din ve gelenek, bağları dolayısıyla da içten gelerek boyun eğmekte ve sadık. Millet ve ordu bir yandan kurtuluş çaresi düşünürken bir yandan da yüzyıllardır süregelen bu alışkanlık dolayısıyla, kendinden önce, yüce hilafet ve saltanat makamının kurtulmasını ve dokunulmazlığını düşünüyor. Halifesiz ve padişahsız kurtuluşun anlamını kavrama yeteneğinde değil... Bu inanca aykırı bir düşünce ve görüş ileri süreceklerim vay haline! Derhal dinsiz , vatansız, hain ve istenmeyen kişi olur.
Mehmet
@admin 1 ay önce
Vilayet-ı Şarkiye Müdafaa-i Hukuk-ı Milliye Cemiyeti'nin ilk Erzurum şubesini kuran kişiler, Doğu illerinde yapılan propagandalar ve bunların hedefleri, Türklük-Kürtlük-Ermenilik, sorunlarının bilimsel, teknik ve tarihi bakımından, inceleyip araştırdıktan sonra, gelecekte yapacakları çalışmalarını şu üç nokta da topluyorlardı (Erzurum şubesini basılı raporu):
1. Kesinlikle göç etmemek.
2. Hemen bilimsel, ekonomik, dini alanlarda örgütlenmek.
3. Saldırıya uğrayacak Doğu illerinin her köşesini savunmada birleşmek.
Mehmet
@admin 1 ay önce
Afet İnan anlatıyor:
Atatürk, Büyük Nutuk’u seslendirmeden önce 1927 yazında Dolmabahçe Sarayı’nda düzenlediği akşam toplantılarında arkadaşlarına okumakta, onlarla tartışmaktadır. Yaz aylarının sıcak bir gününün gecesi, Atatürk’ün etrafında daha kalabalık bir aydınlar topluluğu vardı. O, arkadaşlarına adeta bir sürpriz hazırlamanın sevinci içinde, ‘Oturunuz ve dinleyiniz’ dedi.
Mehmet
@admin 1 ay önce
Saltanat, Hilâfet makamında oturan Vahdettin soysuzlaşmış, şahsını ve bir de tahtını koruyabileceğini hayal ettiği alçakça tedbirler araştırmakta.
Mehmet
@admin 1 ay önce
‘’ 1919 senesi Mayıs’ının 19. günü Samsun’a çıktım.’’
Nutuk böyle başlıyor !
Mehmet
@admin 1 ay önce
"Birini seversen eğer, olmasını istediğin gibi değil, olduğu gibi, her şeyiyle seversin."
“Devletin temel yasalarına karşı işlenen suç vatana ihanetle aynıdır!"
Kendine güzel tutkular edinmiş insan mutludur. Sınırsız mutluluğu her saat, her dakika büyür, on katına çıkar ve o insan ruhunun dipsiz cennetinin derinliklerine, daha derinliklerine iner.
Başka birine hizmet ediyorsak, Tanrı' ya hizmet ettiğimizi düşündüğümüz için yapıyoruz bunu, yoksa kimseye hizmet etmezdik. Kimileri sözle, kimileri yaptıklarıyla hizmet eder Tanrı'ya.
Yaradılış yönünden erkeğe oranla ne kadar güçsüz ve zayıf olursa olsun, kadın bir an gelir değil erkekten, dünyadaki her şeyden daha sert ve katı oluverir.
Yalnızlık cimriliğıni besledikçe beslemiş, artırmıştı. Bilindiğı üzere, cimrilik, kurt gibidir yedikçe daha çok yemek ister, doymak bilmez.
"Yaşamı güzel kılan, insanların birbirilerinin yüreklerini ısıtmak için bulabilecekleri iyilik dolu sözcüklerdir."
Hayatın anlamını kavramak için gerekli olan gücü ancak insanlara karşı duyulan sağlam ve coşkulu bir sevgiyle bulmanın mümkün olabileceğini hissediyordum. Kendimi düşünmeyi bırakıp, insanlarla daha yakından ilgilenmeye başladım.
Bilindigi üzere bir insan mutluyken kafası pek çalışmaz.
Huzur dolu enfes bir his, memnuniyet hissi, bütün varlığına yayılır; insan bu hisse gark olur; kişisel yaşantının bilinci kaybolur - kötü eğitimli şairlerin dediği gibi, katıksız mutluluğa kavuşur.
"Yalan en az hakikat kadar yaşamın parçasıdır, belki daha bile fazla."
"İnsan yaşadığı ânın farkına varamıyor; zaman geçtikçe duyuyor geçip gidenlerin sesini."
Tıpkı eskisi gibi, içinde bir öfke kabarmaya başlıyor, ama bu öfke sevgiye mağlup oluyordu.
Elin tehditkârlığına karşın, sesi güven aşılıyordu. Öte yandan, sesin güven vericiliğine karşın, el alabildiğine tekinsizdi. Eziyet çekiyordu; bu el ona dokunmuş, içgüdülerine saygısızlık etmişti
Hızlı öğreniyordu. Eşyanın tabiatı gereği, ona bahşedilmiş hayatın alışılmadık ölçüde haşin koşulları altında hayatta kalmak için, hızlı ögrenmesi şarttı.
Zira her arzularının arkasında, o arzunun gerçekleşmesini sağlayan, can yakan, tokatlar ve sopalarla, fırlatılan taşlar ve sızlatan kırbaç darbeleriyle desteklenmiş bir kudret vardı.
Korku: Vahşi tabiatın, hiçbir hayvanın kaçamayacağı, ne yapsa kurtulamayacağı mirası.
Yalnızca kendi kendine ya da denizle konuşmaktansa konuşacak birinin olmasının ne kadar hoş olduğunu fark etti. "Seni özledim" dedi.
Ama insanoğlu yenilgi için yaratılmamıştır" dedi. "İnsan yok edilebilir ama yenilemez."
Kanıtladığı binlerce seferin hiçbir anlamı yoktu. Şimdi tekrar kanıtlıyordu. Her sefer yeni bir seferdi ve bunu yaparken asla geçmişi düşünmezdi.
Güneşin batışı tüm balıklar için zor bir vakittir.
Denizi, insanların, onu sevdiklerinde, İspanyolca adlandırdıkları gibi “iyi huylu”olarak düşünürdü daima. Onu sevenler kimi zaman hakkında kötü şeyler söyler ama daima sanki bir kadınmışçısına söylenir bunlar.
Bu işçilerin ne pahasına olursa olsun, açlığa, yokluğa, zulüme yeniden dönme pahasına da razıyım, hemen ülkeye dönmelerini isterdim. Hiçbir zulüm ve kötülük insanın insanı aşağılamasından daha beter olamaz.
Dünya birbirini besleyen bin çiçekli, bin renkli bir kültür bahçesi olmuştur. Her kültür, geçmiş kültürlerin gübrelediği birikim topraklarının bir kültür çiçeği olmuştur. Bilinçli ya da bilinçsiz bu büyük kültür bahçesinden bir çiçeği yok etmek, insanlıktan bir rengi, bir kokuyu, bir güzelliği, bir yaratıcılığı almakla bir tutulmuştur.
Düşünmek, tıpatıplaşmanın dışına çıkmak demektir. Düşünmek, kişiliği olmak demektir. Düşünmek, en küçük anlamda, var olmak demektir. Ve insanlar düşünmeyi öğrendikleri zaman, dünyayı tarttıkları, ölçtükleri biçtikleri zaman, birtakım çıkarcıların, insanları yüzyıllardan bu yana köle olarak kullananların, ya bu çeşit, ya da şu çeşit, çanlarına ok tıkandı, demektir.
Mehmet
@admin 3 ay önce
Bir filozof ' Paran olmasın ama konuşabileceğin dostların olsun ' demiş.
Mehmet
@admin 3 ay önce
"Gerçekten ben neler çekmedim ki! Yüksek dalgalar arasında batıp çıkan bir kayık gibi ne kaçışlar, ne takipler görmedim, ne acılar tatmadım! Ama ne uğruna? Doğruluktan ayrılmadığım, vicdanımın sesini dinlediğim için. Yoksullara, yurtsuzlara el uzattığım için ..."
Mehmet
@admin 3 ay önce
"Çünkü kötülük denen şey çalışmayıp boş durmaktan doğar; pis işler, çalışmayan adamın kafasına gelir . "
Mehmet
@admin 3 ay önce
"İnsanların çıkarsız dostluk kadar imrendikleri bir şey yoktur."
Mehmet
@admin 3 ay önce
"Fakat ruhunun derinlerinde bir sancı saklıydı: Olduğundan farklı olma arzusu. Bu, bir insanın kaderden yiyebileceği en büyük silledir. Olduğundan farklı olma arzusu: Kalpte yanan hiçbir arzu daha acı verici olamaz."
Mehmet
@admin 3 ay önce
“Fakat günün birinde bir yerlerden ışık gelir ve bir yüzü yeniden tanırız.”
Tecrit edilmiş ruhunun bir asi kesileceğini nerden bilebilirdim. Şu da var ki her insan günün birinde kendi sürgününü yaşayacak. İnkar edilemez.
Kendin olabilmek için dayanaksız kalman gerekir. Ben gibi başından beri çemberin dışında kalanlar içinse sürgün yaşam boyuydu. Sürgün doğup sürgün ölmek.
Avrupa’yı görmek ve temel kültürünü anlamak için üç şehri, Floransa, Roma ve Prag’ı göreceksin. Asya kültürünü anlamak için de, Bursa, İsfahan ve Lahor..
Ne Troya'nın zenginliği, ne de Apollon'un Pytho'daki mermer tapınağında saklı olan hazineleri. Canın sığır ya da koyun mu çekti; yakalar getirirsin. Üçayakları, kızıl yeleli atları satın alırsın. Ama ya tatlı can! Dişlerinin arasından bir kez çıktı mı bir daha ne savaşla geri gelir, ne de parayla!
Hepimizinki günübirlik hayatlar; hatırlayanın, hatırlanandan farkı yok. Hepsi geçici. Hem anılar hem de onların nesnesi. Her şeyi unutmuş olacağın günler kapıda, her şeyin seni unutacağı günler yakın. Bil ki çok geçmeden hiç kimse ve hiçbir yerde olacaksın.
"Düşüncelerinin ikiye bölündüğünü seziyorum. Sen utancın egemen olduğu parçana kulak vermişsin. Oysa bir de değişmek isteyen parçan var. Bu parçan, senin farklı bir yaşam sürmeni istiyor.
Kelimelere âşık olduğunuzu görüyorum.
Onlarla dans etmeyi seviyorsunuz. Oysa kelimeler yalnızca not düşmeye yarar.
Melodiyi oluşturan, fikirlerdir. Yaşamımızın çatısını da fikirler oluşturur.
Ey can, sana aklı niçin vermiş veren?
Kendini bil, yolunu bul yitip gitmeden.
Baykuş gibi ne gezersin viranelikte,
Yerin Akdoğan gibi sultanın eliyken?
Hasan Ali Yücel Klasikler Dizisi
Ama sen neyimsin ki benim, sen ki beni asla, asla tanımadın, bir su birikintisinin yanından geçer gibi geçip gittin yanımdan, bir taşa basar gibi üzerime basıp gittin, gittin, hep gittin ve beni hiç bitmeyen bir bekleyişe mahkum ettin.
bir kızın, bir kadının yüzü bir erkek için inanılmaz değişken olmalı, zira bu yüz çoğu zaman kâh bir tutkuyu, kâh bir çocuksuluğu, kâh bir bıkkınlığı yansıtan bir aynadan başka bir şey değildir ve aynadaki görüntü gibi hızla silinip gider.
İnsanlarla iç içe olmak, insanı kendini gözlemlemeye teşvik eder.
Belirli bir noktadan sonra artık geriye dönüş yoktur. İşte bu noktaya erişmek gerekir.
Tüm insani hatalar sabırsızlıktan, amaçla ilgili olanın zamansız kesintiye uğratılmasından ve sözde sorunun sözde bir çitle çevrilmesinden doğar.
Ardındaki çirkinliği saklayamayan bir yüz ile ne kadar güzel olduğunu keşfetmek için maskesini kaldırmam gereken bir yüz gördüm.
Kırışmış, ama hiçbir anlam taşımayan bir yüz ile üstünde her şeyin apaçık göründüğü yalın ve yapmacıksız bir yüz gördüm.
"Hayatımızın daha güzel bir gelecek gibi bir hedefi olmasaydı, çok çekilmez olurdu."
"Ne olursak olalım, var olmaya devam edeceğiz."
Sen bana "Rüzgâr batıya doğru esiyor," dediğinde,
"Evet, batıya doğru esiyor," derim; çünkü ruhumun rüzgârın hafifliğine değil, denizin derinliğine sahip olduğunu bilmeni istemem.
Ortalıkta gözükmese de iyi olan bir insanın varlığı, görünür olan ama sadece iyilik taslayan pek çok insanın varlığından daha iyidir.
Ancak, kimi insanlar, ona ait olmayan giysilerine rağmen Güzelliğin yüzünü gördüler ve onu tanıdılar.
Yalnızca tutkunun ne olduğunu hiç bilmeyen insanlar, nadiren bu duyguyu tattıklarında, belki de bu kadar çığ gibi ani, kasırgaya benzer tutku patlamaları yaşıyorlar: O anda yaşanmamış yıllar, kullanılmamış güçlerin biriken öfkesiyle birlikte insanın göğsüne yumruk gibi iniyor.
Cesaretle arzusunun peşine takıldığı için ona bir ölçüde saygı duyuyorum, ancak bugün olmasa bile yarın kesinlikle çok mutsuz olacağı için onun adına üzülüyorum.
Hastalar yastıklarını düzelten elin saf olup olmadığını, ölüm döşeğindekiler alınlarına değen dudakların günahın öpücüğünü bilip bilmediğini sormazlar.
Entellektüel genellemeler her zaman ilginçtir, ama ahlaki genellemeler hiçbir anlam taşımaz.
"Tanrım sen beni dostlarımdan koru, ben düşmanlarımla baş edebilirim."(Tanrım sen bizi bizimkilerden koru, biz Rumlar hatta Avrupalılarla baş edebiliriz)
'Çağdaş demokrasi' tanımı artık şöyle yapılmaktadır: Farklılığın kabulü, içe sindirilmesi ve onun yönetilmesi.
Askerlik, işlerin yönetilmesi değil, insanların sevk ve idaresi sanatıdır. İnsanlar ancak umutları, düşünceleri doğrultusunda sevk ve idare edilebilirler.
Asker ateş eder, ortaya çıkacak kaosu diplomatlar çözerdi. Cumhuriyetin ve Gazi'nin subayı Kubilay gibi olanlardır.
Asker askerdir, diplomat diplomattır.
'Akıl oyunları'nı 'Akıllı oyunlar' bozar. Kediye 'komplo' kurup kediyle gösteriye kalkışanlar, yani 'akıl oyunu' yapanlar, kedinin yaradılış kodlarındaki 'akıllı oyununa' karşı yenilmeye mahkumdurlar.
Çünkü ölmüş bir kadın savunmasız bir kadındır; artık onun hiçbir etkisi yoktur; artık ne isteklerine saygı duyulur, ne zevklerine; ölmüş bir kadın hiçbir ıstekte bulunamaz, hiçbir saygı bekleyemez, hiçbir iftirayı çürütemez. Ona karşı hiçbir zaman öldüğü zamanki kadar acı veren, o kadar işkence eden bir merhamet hissetmemişti.
"En büyük yaşam engeli, yarına dayanıp bugünü tüketen beklentidir."
"Omnia bona mea mecum porto."
(Benim için iyi olan her şeyi kendimde taşıyorum.)
Herkes bir başkası için tükeniyor.
Kendimi yeterince iyi olmayan bir şeye teslim etmektense, en güvenilir olanı seçmeyi tercih ederim.
Bir şeyin gerçek ve canlı olduğunu teyid eden o ezici his, içimi ürpertti.
Bataklık bataklıktır. Çok derin olmayanı bile sürekli tuhaf kokar.
Derken öpüyorum onu, sarı yıldızlar demetinin, soğuk ve parlak ışık parçası sürüsünün üzerinde, fevkalade karanlık bir deniz var ve müthiş bir rüzgâr, iri ve nazikçe ağaçların yapraklarına vuran serin bir havayı sürüklüyor, ortalık sessizliğe bürünüyor, mucizeler gerçekleşiyor ve ben, yeni bir hayretle bir acayip ve sevinçli, aniden içime dolan güçle çocuksu hissediyor, aşkla ve coşkuyla büyümüş gözlerle benimkine çok yakın duran bu azimli, sevimli ve öylesine gerçek yüze bakıyorum.
Ve ben, deniz fenerinden ışıl ışıl, döne döne, keskin bir parlaklık yakalayarak gelen ve zayıf yanağınla ince çenenin korkunç güzelliğini gölgeleyen, seni, sırf tekrar yakalayabilsin diye, karanlığın kollarına bırakan ölçülü ışıkla karanlığın içindeki yüzünü hatırlıyorum
Bu deftere uzun zamandır yazmıyor olmamın sebebi kısmen kafamdan yazıya dökecek tek bir makul, tutarlı düşünce geçmemesi diyebilirim. Zihnim, iğrenç derecede açık, bir benzetme yapmam gerekirse, atık kåğıtlarla, saç telleri ve çürümekte olan elma koçanlarıyla dolu bir çöp tenekesi gibi.
Sosyal ilişkilerim yerlerde sürünüyor. Umursadığım hiç kimse yok ve bu hissin karşılıklı olduğu aşikår. Bir insanın diğerini cezbetmesini sağlayan nedir? Geçen yıl çeşitli nedenlerle benimle olmayı isteyen bir adam vardı.
Görünüşüme güveniyordum, cazibeme güveniyordum ve egom doymuştu.
Sıradan bir sineği toplu iğnenin ucuna geçirip mikroskop altında inceleme fırsatını kaçırmayan doğa gözlemcilerinin bile dikkatini çekmeyen, ilginçliği bulunmayan değersiz biriydi, kayboldu.
Verdiği karardan sonra sanki varlığı, hayatı değişmiş sanki başka bir kişi artık ona arkadaşlık ediyordu, sanki artık yalnız değildi, sanki hoş bir kadın hayat yolunu onunla birlikte yürümeye razı olmuştu..
İnsanoğlunda ne kadar çok insanlık dışı, zalimce şeyin bulunduğunu, bütün dünyanın asil ve dürüst biri olarak tanıdığı herhangi bir kişinin içinde bile gizliden gizliye nice vahşi barbarlığın saklı olduğunu görerek ürperdi.
Sözcüklerinde ve bunları söyleyişindeki ses tonunda garip bir şey saklıydı. Bu sözlerde merhamet duygusu önünde diz çökme, merhamete çağrı gibi bir tını seziliyordu.
Ben hasta bir adamım. Hayır, bedenim degil, ruhum hasta, beynim hasta. Bütün değerlerimi kaybettim sanki.
Hiçbir şeyi umursamıyorum.
Geçmişte budalaca, işçi sınıfından üst seviyedeki, şık giyimli insanların hep zeki ve güzel şeylerden anlar olduğunu sanırdı. Güzel giyimle kültürün atbaşı gittiğini ve üniversite eğitimiyle bilginin aynı şey olduğunu düşünerek yanılmıştı.
Dünyanın güçlülere ait olmasına şaşmamak lazımdı. Köleler kendi köleliklerine saplantılı şekilde bağlanmıştı.
Devletten hiçbir beklentim yok. Tek beklentim, at sırtındaki kuvvetli adamın, devleti bu kokuşmuş beyhudeliğinden kurtarması...
Ben kendi beğenimi insanlığın ortak yargılarına göre
şekillendiremem.
Eğer bir şeyi beğenmiyorsam beğenmiyorumdur.
Açlık çekerken, aklı dünyadaki binlerce aç insandaydı, ama şimdi karnı doymuşken, aç insanları düşünmeyi bırakmıştı. Onları unutmuş, sevdalı bir adam olarak, dünyadaki saymakla bitmez onca sevdalıyı hatırlamıştı.
Ruth ona en sevdiği şiirleri okurken Martin zevkten mest oluyor, cennetin en üst katına çıkıyordu.
Haritası ya da pusulası olmadan yabancı denizlere sürüklenmiş gemi gibiyim. Ama şimdi artık ben de yönümü bulmak istiyorum.
Mehmet
@admin 4 ay önce
"Bugünlerde kitap taşıyan birini görmek gerçekten göz yaşartıcı."
Mehmet
@admin 4 ay önce
"Hiçbir şey beklemiyorum. Böylece hayal kırıklığına uğramıyorum."
Mehmet
@admin 4 ay önce
“Bilesin ki kalbimiz kocaman olduğu sürece sevdiğimiz her şey içine sığar.”
Çünkü korku-insanın ilk ve temel duygusudur; korkuyla açıklanır her türlü ilk günah ve ilk Erdem. Korkudan doğdu benim erdemim de, bilim deniyor ona.
Ama mutluluktan deli olmak mutsuzluktan deli olmaktan daha iyidir,hantal dansetmek aksak yürümekten daha iyidir.Bu yüzden öğrenin şu bilgelik sözümü: En kötü şeyin bile iki iyi ters yüzü vardır.
Her şey gider,her şey geri gelir; varlık çarkının dönüşü bengidir.Her şey ölür,her şey yeniden çiçeklenir,varlığın yılı ebediyen sürer.
Kiminin yalnızlığı hastanın kaçışıdır; kiminin yalnızlığıysa,hastalardan kaçıştır.
Her dürüst adım sesini duyurur; oysa kedi sinsice yürür.
Merhametli olmam gerekirse, öyle anılmak istemem; eğer merhamet etsem de bunu uzaktan yapmak isterim.
Erkek korksun kadından, kadın sevdiğinde: o zaman herşeyi feda eder kadın ve başka hiçbir şeyin değeri kalmaz gözünde.
En çok kimden nefret eder kadın? -Demir şunu söyledi mıknatısa: " En çok senden nefret ediyorum, çektiğin için, ama kendine çekecek kadar da güçlü olmadığın için."
İnsanın sevilecek yanı bir öteye-geçiş ve bir batış olmasıdır.
Severim kendi erdemini seveni; çünkü Erdem yok olma istemi ve bir özlem okudur.
Severim ruhu harcanıp gideni, ne teşekkür bekleyen ne de etmek isteyeni: çünkü hep armağan eder ve kendisini esirgemek istemez o.
Yüksekleri amaçlayanın ortalamanın üstüne çıkabileceğini ama ortalamayı hedefleyenin büyük ihtimalle onun altına düşeceğini bilerek hareket etmeye çalışmıştım.Dilemek, umut etmek yoktu, yapacağım demek ve gereğini yapmak vardı benim için.
Bilgi önemlidir elbette ancak esas önemlisi bilgeliktir.Bilgelik bildiğini yaşamaktır. Bileceksin ve yaşayacaksın! Söz sahibinden ayrı gitmeyecek. Konuşmak bilgelik değildir, bilgelik bildiğini yapmaktır.
Ego sum qui sum…”Neysem oyum!”dedi.”İnsan”ın nitelikleri ile “insan”ın nitelikleri arasında dağlar kadar fark vardır. Bu sebepten yolculuğunda sadece örnek ol ve benzet ama benzeme, dedi.
Her şeyin mutlaka bir ikizi vardır evrende. Super simetri kanunu bize bunu öğretir.Aklıma eski metinlerde yer alan, “Işıltılı çiftinin sesini duyamayan, maddeye gömülenlerdir” ibaresi geldi. Her insanın bir ışıltılı çifti vardır deniyordu demek ki bizler karanlık kesim ile irtibat halindeyken ışıltılı dublemiz aydınlık ile irtibatta.
Mehmet
@admin 4 ay önce
“Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı, gene aynı şekilde, fakat her şeyden habersiz, yaşayıp gidecektim. Sen bana, dünyada başka türlü hayatın da mevcut olduğunu, benim bir de ruhum bulunduğunu öğrettin.”
Mehmet
@admin 4 ay önce
“Kimi tutkular rehberimiz olur yaşam boyunca. Kollarıyla bizi sarar. Sorgulamadan peşlerinden gideriz ve hiç pişman olmayacağımızı biliriz.”
Mehmet
@admin 4 ay önce
“Seni seviyorum. Deli gibi değil, gayet aklı başında olarak seviyorum.”
Mehmet
@admin 4 ay önce
“Hayat ancak bir kere oynanan bir kumardır, ben onu kaybettim. İkinci defa ise oynayamam.”
Mehmet
@admin 4 ay önce
“Hayatta en güvendiğim insana karşı duyduğum bu kırgınlık, adeta bütün insanlara dağılmıştı. Çünkü o, benim için bütün insanlığın timsaliydi.”
Mehmet
@admin 4 ay önce
“Yalnız onun yanındayken içimi müthiş bir korku, onu kaybetme korkusu sarardı.”
Mehmet
@admin 4 ay önce
“Bir ümidim yok. Bu sondu. Artık hiçbir şeyin değişmesine imkan yok, lüzum da yoktu.”
Mehmet
@admin 4 ay önce
“Bir kadının bize her şeyini verdiğini zannettiğimiz anda, onun hakikatte bize hiçbir şey vermemiş olduğunu görmek, bize en yakın olduğunu sandığımız o anda bizden, bütün mesafelerin ötesindeymiş kadar uzak bulunduğunu kabule mecbur olmak acı bir şey.”
Mehmet
@admin 4 ay önce
“Evden çıktıktan sonra bir şey unuttuğunu fark ederek duraklayan, fakat unuttuğunun ne olduğunu bir türlü bulamayarak hafızasını ve ceplerini araştıran, nihayet, ümidini kesinde, aklı geride, ileri gitmek istemeyen adımlarla yoluna devam eden insan gibi üzüntülüydüm.”
Mehmet
@admin 4 ay önce
“Her şey bitti mi? Zannetmem. İkimizin de çocuk olmadığımızı biliyorum. Yalnız bir müddet dinlenmek ve birbirimizden uzak kalmak lazım. Ta ki birbirimizi tekrar görmek ihtiyacını şiddetle duyuncaya kadar.”
Mehmet
@admin 4 ay önce
“Yollarımız bir kere karşılaştı. Fakat ona dair hiçbir şey bilmiyorum.”
Mehmet
@admin 4 ay önce
“Muhakkak ki bütün insanların birer ruhu vardı, ama birçoğu bunun farkında değildi ve gene farkında olmadan geldikleri yere gideceklerdi.”
Mehmet
@admin 4 ay önce
“Bir kitabı okurken geçen iki saatin, ömrümün birçok senelerinden daha dolu, daha ehemmiyetli olduğunu fark edince, insan hayatının ürkütücü hiçliğini düşünür ve yeis içinde kalırdım.”
Mehmet
@admin 4 ay önce
“Kafamın içinde ona söylenecek uçsuz bucaksız şeyler bulunduğunu hissediyorum, senelerce söylense bitmeyecek şeyler.”
Mehmet
@admin 4 ay önce
“Bir insanın diğer bir insanı, hemen hemen hiçbir şey yapmadan bu kadar mesut etmesi nasıl mümkün oluyordu?”
Mehmet
@admin 4 ay önce
“İlk defa gördüğümüz bir peynirin evsafı hakkında söz söylemekten kaçtığımız halde, ilk rast geldiğimiz insan hakkında son kararımızı verip gönül rahatlığıyla öteye geçiveriyoruz.”
Mehmet
@admin 4 ay önce
“Bitmiyor, sadece bazen belki güneşli bir günde veya kalabalık bir gecede geçtiğini sanıyorsun ama geçmiyor esasında. Alışıyorsun zamanla. Asla bitmiyor.”
Mehmet
@admin 4 ay önce
"İnsanlara ne kadar çok muhtaç olursam onlardan kaçma ihtiyacım o kadar artıyordu."
Gelecek saf potansiyeldir; gerçekleşmediği sürece ondan emin olamazsın. Geçmiş saf gerçekleşmedir; olmuştur.Artık onunla ilgili bir şey yapılamaz.
Daha çok farkında oldukça tüm telaşın giderek yavaşlar.Daha zarif hale gelirsin. İzledikçe geveze zihnin daha az gevezelik yapar çünkü gevezelik haline gelen enerjin dönüşür ve farkındalık halini alır; o aynı enerjidir.
Dağları yerinden oynatacak kadar büyük imanım olsa, ama sevgim olmasa, bir hiçim.
Duruş ne kadar gösterişsiz ve vakursa o kadar güzeldir.
Çünkü aşk, hayatın asıl özü, esas gayesidir. Mevlâna’nın bizlere hatırlattığı üzere, gün gelir, herkesi, ondan köşe bucak kaçanları bile, hatta “romantik” kelimesini bir suçlama gibi kullananları dahi kıskıvrak yakalar aşk.
İnsan-sever değil de insan-seçer bir yapım vardı. Sosyalleşeceğim, sohbetim ile emek vereceğim insanı iyice eleyip seçerdim. Ne demiş eski üstadlar: “incileri domuzların önüne, gülleri eşeklerin önüne dökmeyin”. Vasattan hasat beklemek elbette hayal olduğundan, sahip olduğum en kıymetli şey olan zamanı onu hak edenlerle değerlendirmeyi tercih ediyordum.
İnsanın içinde ona yön veren iki güç vardı. Biri kısık sesle ona güzellikle yön gösteren ve artık körelmiş yaratım isteği, diğeri ise ne yapmak, yazmak, bir şekilde bir eser halinde getirmek istese ona engel olmak, unutturmak için çabalayan ve düştüğü karanlıkta ruhunu emen kirli, sisli yandı. Örneğin, “ Kitap yazmak için uğraşacağına hiç eziyet çekme aç televizyonu, sabahtan akşama aptal kutusuna bak!” diyordu.
Özgürlük, her gün ve yeniden bütün ezberleri bozmak ve yalnızlığı göze almak demek zaten. İşte, ezberlerini bozabilenler ve yalnızlığı göze alabilenler esir değiller, onlar gerçekten özgürler.
Gerçek ve büyük başarılar mutlulukla tanışamaz
Kötü belleğin yararı, kişiyi aynı iyi şeylerin tadına bir kaç defa ilk kez vardırmasıdır.
Kişi diliyle yalan söyler, ama ağzıyla ve suratıyla gene de doğruyu söyler.
Aşk ve nefret kör değillerdir; ama kendileriyle birlikte taşıdıkları ateş yüzünden kör olmuşlardır.
Emek var, emek var.Bir yanda bir yük beygirinin ya da kemikleri çıkmış cılız bir atın ilkel emeği; diğer yanda makul,bilgiyle düzenlenmiş emek; bilgiyle on kat, yüz kat,bin kat güçlendirilmiş emek. Bir yanda zincire vurulmuş bir serfin zorunlu, başka insanların yararına, başkalarının elinden emek; insanı ezen emek.Diğer yanda güçlü,canlandırıcı bir emek; serbest ve kendine yeten,canlı ve yaratıcı, kartal kanatlı emek.
Tüm yoksulluğa, imkansızlıklara rağmen konu edilen destansı başarıya hayran kalmamak mümkün değil!
İnsanı Bilgeliğe ulaştıran bu ağaç mı? Hani iyinin,kötünün ve diğer her şeyin bilgisini veren, ölümlülere Bilgelik kazandıran, her şeyin Annesi, Yaratılış’ın Düzensiz Ruhu’nun enkarnasyonu, tüm Doğal Yasaların Koruyucusu Aşera’nın armağanı olan ağaç?
O beni birden bire
sessiz ve karanlık dünyamdan ayırmış,
ışığa ve sahiden yaşamaya götürmüştü.
Bir ruhum bulunduğunu ancak o zaman fark etmiştim.
Kürk Mantolu Madonna
Sabahattin Ali
İnsan, hayallerine doğru güvenle yürüdüğü ve hayalindeki hayatı yaşamak için çaba gösterdiği takdirde gündelik hayatın akışı içinde aklına dahi gelmeyecek bir başarıya ulaşacaktır.
Birine aşık olmak, gözü bağlı olarak,bir uçurumun kıyısında yürümek demektir. Söylüyorum sana, dünyanın en tehlikeli duygusu aşktır.İnsanları felakete sürükler.
Bir kız çocuğunun büyümesi ne zaman biter acaba? Bir kız çocuğu kaç yaşına gelirse gelsin asla büyümüş gibi hissetmez kendini. Ama değişim yaşar. Hayat o kızı sürekli değiştirir ve bu değişimlerin hiç şaşmayan bir aktörü vardır: Bir erkek. Şu anda daha huzurlu, daha sevecen, daha anlayışlı başka bir Maya var.
Mehmet
@admin 5 ay önce
"Mutsuzluk bulaşıcı bir hastalıktır. Mutsuz ile yoksulun birbirinden uzak durması lazım, birbirlerine bulaştırmamak için."
Mehmet
@admin 5 ay önce
"Neden her şey böyle oluyor, iyi bir insan karanlıkta kalıyor, bir başkasınaysa mutluluk kendiliğinden geliyor?"
Mehmet
@admin 5 ay önce
"Mutsuzluk bulaşıcı bir hastalıktır. Mutsuz ile yoksulun birbirinden uzak durması lazım, birbirlerine bulaştırmamak için."
Mehmet
@admin 5 ay önce
"Çok düştüm ve daha da dehşet verici olan şey, kendi gözümde düştüm."
Mehmet
@admin 5 ay önce
"Yoksul insanın her şeyi, onlara göre, tersyüz edilmelidir çünkü; onun gizli hiçbir şeyi olmamalıdır, onda gurur olmamalıdır asla, asla!"
Mehmet
@admin 5 ay önce
"Ne yapayım kitabı! kitap da neymiş? İçine kişiler sokulmuş bir masal! Roman da saçmalık olsun diye yazılmıştır, aylak insanlar okusun diye; inanın bana, canım, benim bunca yıllık deneyimime inanın."
Mehmet
@admin 5 ay önce
"Her şeyden çok aşırı etkileniyor kalbiniz; bu yüzden de hep mutsuz bir insan oluyorsunuz."
Mehmet
@admin 5 ay önce
"Eğer başkasının olan her şeyi insanın kalbine alması ve aynı güçte hissetmesi mümkün olsaydı, doğrusu, insan bundan en mutsuz insan olurdu."
Mehmet
@admin 5 ay önce
"Dünya canavar ruhlu insanlarla dolu... Hiçbir şeye aldırmayacaksın."
Mehmet
@admin 5 ay önce
“Başkalarının mutsuzluğuyla fazla meşgul olmanın beni de mutsuz edebileceğini ve zırhımın delinmesine yol açabileceğini sezdirdi.”
Mehmet
@admin 5 ay önce
''Ona bakarken, çok tanıdık birini görüyormuşum, onu biliyormuşum duygusuydu bu. Bana benziyordu.''
Mehmet
@admin 5 ay önce
''Aslında kimse, onu yaşarken hayatının en mutlu anını yaşadığını bilmez.''
Mehmet
@admin 5 ay önce
"Kafanızla mücadele edin... öğrenmeye dirense de kafa denen şey iyi bir şeydir."
Mehmet
@admin 5 ay önce
"Çoğunluğun düşüncesine riayet etmeyen tek şey bir insanın vicdanıdır."
Mehmet
@admin 5 ay önce
Hımm, belki de çocuklardan oluşan bir polis gücüne ihtiyacımız vardır...
Mehmet
@admin 5 ay önce
"Başını dik, yumruklarını aşağıda tut. Sana ne derlerse desinler, seni kızdırmalarına izin verme. Bir dahakine aklınla karşı koymayı dene..."
Mehmet
@admin 5 ay önce
"Bir insanı anlayabilmek için, o insanın baktığı açıdan bakmayı becerebilmelisin."
Mehmet
@admin 5 ay önce
"Kitap okumak ve tek başına bir yerlere gitmek dışında bir şey yapmak istemiyordu."
Mehmet
@admin 5 ay önce
"Hiç geçmeyen, hiç unutulmayan şeyler de var. Ölünceye kadar insanın sırtından atamayacağı şeyler de var."
Mehmet
@admin 5 ay önce
Aynı evde, yan yana ve birbirine tamamen yabancı olarak yaşamak, feci bir şeydi.
Mehmet
@admin 5 ay önce
"Yaramın nerede olduğunu bilmiyorum. Yalnız bir yerlerim acıyor. Çok acıyor."
Mehmet
@admin 5 ay önce
Hayatının bütün hatıraları lüzumsuz ve manasızdı. Ömrünün her vak'ası olmasa da olabilir, hayatına her giren insan girmese de olabilirdi.
Mehmet
@admin 5 ay önce
En büyük devrim her şeye rağmen yaşamaktı.Gülmek ise her karanlığa şafaktı.
Mehmet
@admin 5 ay önce
Hepsi kötülükten güya nefret ediyor, aslında içlerinden seviyorlar.
Mehmet
@admin 5 ay önce
Beni o kadar da sık düşünme. Seni sulu gözlü bir şekilde hatırlamak istemiyorum. Sadece iyi yaşa.
Sadece yaşa.
Sevgiyle...
Mehmet
@admin 5 ay önce
“ Aynı yüzleri ve aynı hataların yapıldığını görmek ve buna rağmen sakin, anlayışlı kalmak oldukça zor. Bazen sesimdeki tahammülsüzlüğü kendim de duyabiliyorum. “
En büyük devrim her şeye rağmen yaşamaktı.Gülmek ise her karanlığa şafaktı.
Kemal
@Kemo sabe 6 ay önce
Dünyadaki hiçbir çıkar, verdiğiniz sözü tutmamaya veya kendinize olan saygınızı kaybetmeye değmez.
Mehmet
@admin 6 ay önce
Mustafa Kemal gerçek bir Türk milliyetçisiydi. Bunun en canlı örneğine Yafa'da tanık oldum. Cumhuriyet döneminde Çankaya'da birkaç kez de ayrıntıları ile kendisinden dinledim.
Mustafa Kemal 5. Ordu'da Arap ırkından olan askerlere daha özel davranıldığını ve onların Anadolu çocuklarından daha üstün tutulduklarını gördükçe üzülüyordu.
Mehmet
@admin 7 ay önce
"Dava, yıkılmak üzere bulunan bir İmparatorluk'tan, önce bir Türk Devleti çıkarmaktır."
Mehmet
@admin 7 ay önce
"Mustafa Kemal, 5. Ordu'da Arap ırkından olan askerlere daha özel davranıldığını ve onların Anadolu çocuklarından daha üstün tutulduklarını gördükçe üzülüyordu."
Mehmet
@admin 7 ay önce
“Ulusun bağımsızlığı söz konusu olurken, aile kaygısı düşünülemez. Çünkü ailenin huzur ve rahatı ancak ulusun huzur ve kurtuluşuyla gerçekleşir.”
Mehmet
@admin 7 ay önce
"Babam, Mustafa Kemal'i sever ve bizlerden ayırt etmezdi. Bu sevgi, babam ölünceye kadar sarsılmadan sürmüştür. Onu genç yaşında tanımış olmaktan gurur duyduğunu her nedenle söylerdi. Birinci Dünya Savaşı'nda, Mustafa Kemal'in yönettiği Çanakkale Savaşları'nı çok yakından izlemiş, ben Filistin Cephesi'ndeyken İstanbul'dan yazdığı bir mektupta: 'Mustafa Kemal, büyük bir asker olduğunu kanıtlamıştır.' diye uzun uzun ondan söz etmişti."
Mehmet
@admin 7 ay önce
Mustafa Kemal diyordu ki:
"Fuat bir gün gelecek, biz de paşa olacağız. Fakat mesleğimizde, onurla davranarak belki yavaş, belki de çok çabuk yükseleceğiz. Rütbelerimizi savaş alanlarında kazanacağız, yoksa Fehim gibi, zorba bir Padişah’a kul köle olarak değil."
Benim için de ideal atanma ve yükseliş buydu. Tanrı'ya şükürler olsun, ikimiz de bu yolda yürüyerek kısa aralıklarla yükseldik ve general olduk.
Mehmet
@admin 7 ay önce
Mustafa Kemal:
"Fuat." dedi.
“İnsan yaşlandıktan sonra şehirlerin gürültülü hayatından kesinlikle uzaklaşmalı, böyle sessiz ve ağaçlık olan bir yere çekilmelidir. Bak, şu karşıdaki köşk insanın ruhuna nasıl bir ferahlık veriyor."
Mehmet
@admin 7 ay önce
"Mustafa Kemal Efendi oğlum, görüyorum ki, İsmail Fazıl Paşa seni takdir etmek konusunda yanılmamış. Şimdi ben de onunla aynı düşüncedeyim. Sen, bizler gibi yalnız erkânıharp subayı olarak normal bir hayata atılmayacaksın. Keskin zekân ve yüksek kabiliyetin, ülkenin geleceği üzerinde etkili olacaktır. Bu sözlerimi bir kompliman olarak alma. Sende ülkenin başına gelen büyük adamların daha gençliklerinde gösterdikleri eşsiz kabiliyet ve zekâ belirtilerini görmekteyim. İnşallah yanılmamış olurum."
Osman Nizami Paşa
Mehmet
@admin 7 ay önce
"'Nereye gidiyoruz, memleketi nereye götürüyorsunuz?' diye, soramıyordu, sormak yürekliliğini gösteremiyordu. Doğunun alışık olduğu uyuşuk bir kadercilikle susuyordu. Çünkü Padişah'tan ve onun hafiyelerinden korkuyorlardı."
Mehmet
@admin 7 ay önce
Sultan Abdülhamit (2.) gözümüzden yavaş yavaş düşüyordu. Tıbbiyedeki genç ve aydın Hürriyet taraftarlarının sürgünlere gönderilip ocaklarına incir dikildiğini duydukça iyice isyan ediyorduk.
Mehmet
@admin 7 ay önce
Vatanın bağrına düşman dayamış hançerini
Elbet bulunur kurtaracak bahtı kara mâderini.
Mehmet
@admin 7 ay önce
“Onlar okusun mu okumasın mı? diye aralarında münakaşa ettikleri sıralarda ben kararımı çoktan vermiş bulunuyordum. Asker olacaktım. Komşu evde Kadri Bey adında bir binbaşı oturuyordu. Oğlu Ahmet, Askeri Rüştiye’ye devam ediyor ve mektep elbisesi giyiyordu. Onu gördükçe ben de böyle bir elbise giymeye hevesleniyordum.”
Mehmet
@admin 7 ay önce
"Babamın vefatı, bizi ayakta tutan kuvvetli bir desteğin yıkılması gibi bir şey oldu. Adeta kendimi yalnız hissettim. Dayım bize çok iyi davrandı. Acımızı unutturabilmek için gayret gösterdi. Allah razı olsun."
Mustafa Kemal Atatürk
Mehmet
@admin 7 ay önce
"Adam olmak için okumak, öğrenmek şarttır. Başka çaresi yoktur."
Ali Rıza Efendi
Mehmet
@admin 7 ay önce
"Annemle babam arasındaki anlaşmazlık epeyce sürdü. Araya halam Emine Hanım da girdi. Pek mühim bir meseleymiş gibi diğer akrabalar da işe karıştılar. Fakat benim fikrimi soran olmadı. Nihayet bir çaresi bulundu. Önce ilahilerle mahalle mektebine başladım. Bu suretle anamın dediği oldu. Birkaç gün sonra oradan çıkarak Şemsi Efendi'nin mektebine kaydedildim. Babam da memnun kaldı."
“Eğer kompozisyon hocamız Alay Emini Mehmet Asım Efendi imdadıma yetişmeseydi, ben de şair olup çıkacaktım. Çünkü hevesim vardı. Asım Efendi bir gün beni çağırdı. 'Bak oğlum Mustafa' dedi. 'Şiiri filan bırak. Bu iş, senin iyi bir asker olmana engel olur. Diğer hocalarınla da konuştum, onlar da benim gibi düşünüyorlar. Sen Naci'ye bakma, o hayalperest bir çocuk. İleride belki iyi bir şair ve hatip olabilir, fakat askerlik mesleğinde kesinlikle yükselemez.'
Mehmet
@admin 7 ay önce
Doğum tarihini Atatürk de bilmezdi. Cumhuriyet döneminde doğum yıldönümünü kutlamak için kendisine başvuranlara:
"İtiraf ederim ki, ben de bilmiyorum. Eğer lütfedip bir gün yazmak istiyorsanız , en uygunu 19 Mayıs'tır. " dediğini hatırlarım. Mustafa Kemal, belki 19 Mayıs'ta doğmadı. Fakat 19 Mayıs, Türkün ve Atatürk'ün tarihte en mutlu olayının cereyan ettiği gündür.
Mehmet
@admin 7 ay önce
“Eğer kompozisyon hocamız Alay Emini Mehmet Asım Efendi imdadıma yetişmeseydi, ben de şair olup çıkacaktım. Çünkü hevesim vardı. Asım Efendi bir gün beni çağırdı. 'Bak oğlum Mustafa' dedi. 'Şiiri filan bırak. Bu iş, senin iyi bir asker olmana engel olur. Diğer hocalarınla da konuştum, onlar da benim gibi düşünüyorlar. Sen Naci'ye bakma, o hayalperest bir çocuk. İleride belki iyi bir şair ve hatip olabilir, fakat askerlik mesleğinde kesinlikle yükselemez.'
Mehmet
@admin 7 ay önce
“Bazı yaralar vardır; zamanla değil, kabullenişle iyileşir.”
Ne kadar da haklı dedirten bir söz.
Mehmet
@admin 7 ay önce
Bu âlemin tezahürlerini dışarı vermediklerine bakıp onların manen yaşamadıklarına hükmedecek yerde, en basit bir insani öğrenme merakı ile bu meçhul âlemi merak etsek, belki hiç ummadığımız şeyler görmemiz, beklemediğimiz zenginliklerle karşılaşmamız mümkün olur. Fakat insanlar nedense daha ziyade ne bulacaklarını tahmin ettikleri şeyleri araştırmayı tercih ediyorlar. Dibinde bir ejderhanın yaşadığı bilinen bir kuyuya inecek bir kahramanı bulmak, muhakkak ki, dibinde ne olduğu hiç bilinmeyen bir kuyuya inmek cesaretini gösterecek bir insan bulmaktan daha kolaydır.
Mehmet
@admin 7 ay önce
Böyle kimseleri gördüğümüz zaman çok kere kendi kendimize sorarız:
'Acaba bunlar neden yaşıyorlar? Yaşamakta ne buluyorlar? Hangi mantık, hangi hikmet bunların yeryüzünde dolaşıp nefes almalarını emrediyor? Fakat bunu düşünürken yalnız o adamların dışlarına bakarız; onların da birer kafaları, bunun içinde, isteseler de, istemeseler de işlemeye mahkum birer dimağları bulunduğunu, bunun neticesi olarak kendilerine göre bir iç alemleri olacağını hiç aklımıza getirmeyiz. Bu alemin tezahürlerini dışarı vermediklerine bakıp onların manen yaşamadıklarına hükmedecek yerde, en basit bir beşer tecessüsü ile, bu meçhul alemi merak etsek, belki hiç ummadığımız şeyler görmemiz, beklemediğimiz zenginliklerle karşılaşmamız mümkün olur.
Mehmet
@admin 7 ay önce
"İnsanlara ne kadar çok muhtaç olursam, onlardan kaçmak ihtiyacım da o kadar artıyordu."
Ne kadar doğru bir söz. Altına imzamı atarım.
Mehmet
@admin 7 ay önce
Sıkıntımın arttığı ve ihtiyaçlarımın beni bugünden yarına çıkarması bile imkânsız hale geldiği nispette, benim de çekingenliğim, mahcupluğum artıyordu.
Mehmet
@admin 7 ay önce
Gerçekten bir can, bedenin her yerine eşit dağıtılmaz mıydı?
Üstat gerçekten çok güzel söylemiş.
Mehmet
@admin 7 ay önce
Düşman İzmir'e çoktan çıkmış, vatanın bağrına hançerini dayamıştı. Fakat onu kurtaracak Türk bulunmuştu. Bu büyük Türk, benim aziz arkadaşım Atatürk'tü.
Ali Fuat Cebesoy ne kadar da haklı çıktı dedirten bir söz..
Mehmet
@admin 7 ay önce
Mustafa Kemal içini çekerek “Ah, Selanik, seni bir daha Türk olarak görecek miyim?” dedi. Baktım, ağlıyordu. O altın sarısı saçlarını okşadım. Yatıştırmaya çalıştım.
Ben Mustafa Kemal'in bütün ortak hayatımız boyunca, böylesine üzüntülü olduğunu görmedim, diyebilirim.
İnsanın vatanından ayrı kalması ve bir daha göremeyeceğini düşünmesi ne kadar acı verici olsa gerek.