Araf- Yaradılış Kanunu

Yüksekleri amaçlayanın ortalamanın üstüne çıkabileceğini ama ortalamayı hedefleyenin büyük ihtimalle onun altına düşeceğini bilerek hareket etmeye çalışmıştım.Dilemek, umut etmek yoktu, yapacağım demek ve gereğini yapmak vardı benim için.

Bilgi önemlidir elbette ancak esas önemlisi bilgeliktir.Bilgelik bildiğini yaşamaktır. Bileceksin ve yaşayacaksın! Söz sahibinden ayrı gitmeyecek. Konuşmak bilgelik değildir, bilgelik bildiğini yapmaktır.

Ego sum qui sum…”Neysem oyum!”dedi.”İnsan”ın nitelikleri ile “insan”ın nitelikleri arasında dağlar kadar fark vardır. Bu sebepten yolculuğunda sadece örnek ol ve benzet ama benzeme, dedi.

Her şeyin mutlaka bir ikizi vardır evrende. Super simetri kanunu bize bunu öğretir.Aklıma eski metinlerde yer alan, “Işıltılı çiftinin sesini duyamayan, maddeye gömülenlerdir” ibaresi geldi. Her insanın bir ışıltılı çifti vardır deniyordu demek ki bizler karanlık kesim ile irtibat halindeyken ışıltılı dublemiz aydınlık ile irtibatta.

İnsan-sever değil de insan-seçer bir yapım vardı. Sosyalleşeceğim, sohbetim ile emek vereceğim insanı iyice eleyip seçerdim. Ne demiş eski üstadlar: “incileri domuzların önüne, gülleri eşeklerin önüne dökmeyin”. Vasattan hasat beklemek elbette hayal olduğundan, sahip olduğum en kıymetli şey olan zamanı onu hak edenlerle değerlendirmeyi tercih ediyordum.

İnsanın içinde ona yön veren iki güç vardı. Biri kısık sesle ona güzellikle yön gösteren ve artık körelmiş yaratım isteği, diğeri ise ne yapmak, yazmak, bir şekilde bir eser halinde getirmek istese ona engel olmak, unutturmak için çabalayan ve düştüğü karanlıkta ruhunu emen kirli, sisli yandı. Örneğin, “ Kitap yazmak için uğraşacağına hiç eziyet çekme aç televizyonu, sabahtan akşama aptal kutusuna bak!” diyordu.

Özgürlük, her gün ve yeniden bütün ezberleri bozmak ve yalnızlığı göze almak demek zaten. İşte, ezberlerini bozabilenler ve yalnızlığı göze alabilenler esir değiller, onlar gerçekten özgürler.