İnsancıklar Romanı alıntıları, İnsancıklar kitabı sözleri

A

Mehmet

@admin · 3 hafta önce

"Mutsuzluk bulaşıcı bir hastalıktır. Mutsuz ile yoksulun birbirinden uzak durması lazım, birbirlerine bulaştırmamak için."

105. sayfa Okundu

A

Mehmet

@admin · 3 hafta önce

"Neden her şey böyle oluyor, iyi bir insan karanlıkta kalıyor, bir başkasınaysa mutluluk kendiliğinden geliyor?"

140. sayfa Okundu

A

Mehmet

@admin · 3 hafta önce

"Kader bu, kaderden kaçılmaz."

109. sayfa Okundu

A

Mehmet

@admin · 3 hafta önce

"Mutsuzluk bulaşıcı bir hastalıktır. Mutsuz ile yoksulun birbirinden uzak durması lazım, birbirlerine bulaştırmamak için."

105. sayfa Okundu

A

Mehmet

@admin · 3 hafta önce

"Çok düştüm ve daha da dehşet verici olan şey, kendi gözümde düştüm."

109. sayfa Okundu

A

Mehmet

@admin · 3 hafta önce

"Yoksul insanın her şeyi, onlara göre, tersyüz edilmelidir çünkü; onun gizli hiçbir şeyi olmamalıdır, onda gurur olmamalıdır asla, asla!"

111. sayfa Okundu

A

Mehmet

@admin · 3 hafta önce

"Ne yapayım kitabı! kitap da neymiş? İçine kişiler sokulmuş bir masal! Roman da saçmalık olsun diye yazılmıştır, aylak insanlar okusun diye; inanın bana, canım, benim bunca yıllık deneyimime inanın."

114. sayfa Okundu

A

Mehmet

@admin · 3 hafta önce

"Her şeyden çok aşırı etkileniyor kalbiniz; bu yüzden de hep mutsuz bir insan oluyorsunuz."

122. sayfa Okundu

A

Mehmet

@admin · 3 hafta önce

"Eğer başkasının olan her şeyi insanın kalbine alması ve aynı güçte hissetmesi mümkün olsaydı, doğrusu, insan bundan en mutsuz insan olurdu."

123. sayfa Okundu

A

Mehmet

@admin · 3 hafta önce

"İnsan hep kendi durumuna uygun bir şeyle karşılaşır."

125. sayfa Okundu