Hatice'yle bir haftayı geçkin süredir görüşmüyoruz. Artık onunla görüşme ihtimalimiz giderek azalıyor. Ne o arıyor ne de ben arıyorum. Ayrılığın bile bir adabı olmalıydı aslında , böyle ayrılmamalıydık. Ama oldu işte.
O kadar emek , zaman her şey ne kadar da yalanmış. Zaten hayatın kendisi de yalan değil mi ? Bugün varız yarın yokuz gibi.