Kırdıysam Özür Dilerim
Kırdıysam seni, bilmeden oldu,
Sözlerim kalbini incittiyse affet.
Ne kırgınlık yakışır bize,
Ne de araya giren o sessiz mesafe.
Henüz yolun başındayken biz,
Böyle olsun istemezdim inan.
Gülüşünü kaybetmek korkuttu beni,
Çünkü dostluğun bile çok kıymetli bana.
Bir özür bırakıyorum kapına,
Zorlamadan, beklemeden karşılık.
İstersen konuşuruz bir gün yine,
İstersen sadece iyi ol, o da yeter artık.
Bil ki niyetim üzmek değildi,
Sadece hatamla baş başayım şimdi.
Eğer kalbinde küçük bir yer varsa hâlâ,
Orada kırık değil, güzel anılar kalsın diye…
Bugün de yazmadı ve sonra yine şiir yolladım. O da aşağıda.
Sessiz Bir Özür
Yanlış bir cümlede kayboldum belki,
Seni inciten o anın içinde.
Oysa niyetim kırmak değildi,
Sadece dilim kalbime yetişemedi.
Aramıza giren o soğukluk var ya,
En çok da onu yakıştıramadım bize.
Çünkü seninle konuşmak güzeldi,
Susmak değil, uzak düşmek hiç değil.
Bir özür bırakıyorum rüzgâra,
Belki sana da dokunur diye.
Zorla değil, içinden gelirse,
Bir gün yine gülüşünde buluşuruz diye.
Bil ki telafi edemem belki o anı,
Ama tekrar etmemeyi öğrendim.
Dostluğunu kaybetmek korkuttu beni,
Bu yüzden sessizce “affet” dedim…
Şu ana kadar dönüş alamadım bakalım umarım yazar. Onunla tanışmak için sabırsızlanıyorum açıkçası. Yüz yüze gelebilmek istiyorum. Sonuçta aynı şehirdeniz.