Ara

Bir sabah insanın dünyayla kurduğu bağ kopma noktasına geliyor. Kapı koluna uzanan el geri çekiliyor, marketten gelen poşetler balkonda bekletilip deterjanlı sulardan geçiriliyor, evin içi yavaş yavaş bir hastane gibi kokuyor. Bir komşu beyaz tulumlu yüzsüz adamlara teslim edilirken içeride kalan kedinin yalnızlığı büyüyor, bir başkası Photoshop’la yapılmış bir kartın arkasına saklanıp yasağı delerek bir yabancıya yaklaşmaya çalışıyor, biri bir mazgal kapağını kaldırıp şehrin alt katına iniyor, bir başkasıysa babasının el çantasını açınca ölümün başladığını anlıyor. Ara, salgının insanın hafızasına, arzusuna, yasına ve bilinçaltına nasıl sızdığını anlatıyor. Bir dönemi kayda geçiren metinler toplamı olmanın ötesine geçip insanın kendisiyle yüzleşmesinin hikâyesine dönüşüyor. Karanlığın içinden çıkan güçlü ve sarsıcı bir toplam. Hakan Akdoğan