Çölün Dili Eski Arap Şiiri

Aslanlar aç aç ölürken ormanda Köpekler yer durur kuzu etini Köleler yatarken ipek yorganda Asiller toprağa koyar başını İmâm Şafiî Çölün Dili adını verdiğimiz bu klasik Arap şiiri derlemesi, Arap şiirinin bilinen en eski ve güzide örneklerinden muallaka şiirleriyle başlayıp İslâm medeniyetinin birçok alanda zirvesini temsil eden Endülüs şairlerinin şiirleriyle bitmektedir. Seçkideki ilk şair İmruu’l-Kays 540 yılında, son şair er-Rundî ise 1285 yılında vefat etmiş. Bu 750 yıllık dönemde yetişmiş birbirinden değerli pek çok şairin şiirlerinden örnekleri içeren derlemede şiirlerin daha iyi anlaşılması için yazılma gerekçeleri veya hikâyeleri de anlatılmıştır. Kitapta yer alan şiirleri derleyip çeviren Mehmet Şayir’in çevirilerinin en önemli özelliğiyse kafiye ve ölçüde şiirlerin asıllarına yaklaşma çabasıdır. Şöyle ki, şiirlerin Arapça asıllarındaki redif ve kafiyeler elden geldiğince çeviriye yansıtılmaya çalışılmış ve bu hususta ciddi bir başarı sağlanmıştır. Bu anlamda çeviriler alanındaki öncülerden sayılabilir. Öyle bir çağ ki insanları küçük Olsa da cüsseleri öyle büyük Adamlar tavşan ama sultan olmuş Uyurlar ne var ki gözleri açık Mutenebbî Aşkı tanımazken ben şaşardım aşk ehline Tadınca şaştım aşka hiç düşmeden ölene Mutenebbî Ölürsem hasretimden selam söyleyin benden Gün ışığına benzer o güzel gün yüzlüye Mecnûn