Kötülük Çiçekleri

“ Kötülük Çiçekleri ’nin 1857’deki ilk basımında 100 şiir bulunuyordu. Baudelaire için yetkinlik, bütünlük simgesiydi bu “altın sayı”. İkinci baskıda 126’ya, üçüncü baskıda 141’e, ölümünden sonraki baskılarda 157’ye ulaştı bu sayı. Ama ben, Baudelaire’in ilk baskıdaki yaklaşımına saygı göstererek, çevirimi 100 şiirle sınırladım. Seçtiğim parçalar onu bütün yönleriyle, eksiksiz tanıtacak örnekler.” —Sait Maden Güzelim, ölümlüler! Ben taştan düş gibi, Bu herkesin incindiği göğsümse, bana, Düşündüreyim diye verilmiş ozana Madde gibi dilsiz, ölümsüz bir sevgiyi. Kurulmuşum gökte ben anlaşılmaz sfenks; Yüreğim kuğu aklığıyla kar bileşimi; Çizgileri yerlerinden eden devimi Sevmem de ne ağlar ne de gülerim bir kez. Ozanlar görkemli tavırlarıma baktıkça, Ki en yüce anıtlardan almışım demek, Kafa yorup duracaklar yaşamlarınca; O uysal âşıkları kendime çekecek Saf aynalarım var, her şeyi en güzel kılan: Gözlerim, geniş gözlerim, sonsuz ışıktan!