Şehriban

“Ben bir rüya gördüm.” dedi, “Bir çıla yak da anlatayım.” Ben de bir çıla yaktım, o anlatmaya başladı. “Evden çıkıp Beyaz Kayalık’a kadar yürüyorum. O kayalığa varınca aşağıya bakıyorum deniz, yukarıya bakıyorum kayalık ve ben tam ortasındayım. ‘Ben buradan yuvarlanırsam parçam bulunmaz.’ diyorum. Üstüme bakıyorum, elimden bir şey gelmiyor. Ben öyle inleyip duruyordum. Birden baktım ki yaşlı bir Khal, yaşlı adam yukarıdaki kayanın başına geldi.” Eskiden Tanrı bizimle barışıktı, evlat, darda olana yetişiyordu. Rüyada, “Ne için inliyorsun? Nedir?” diye sordu kızarak. Ben de ona “Senin Sahip’ine alenidir; bu uçurumun arasında kaldım. Yolumu çıkaramıyorum. Buradan yuvarlanırsam bir parçamı bile bulamazlar.” dedim. “Gel, tövbe et.” dedi, “Tövbe edersen seni kurtarırım.”