Sıdki Baba Divanı

Hilâl-i Muharrem oldu nûmâyan Ağlayalım Şâh Hüseyn’in ‘aşkına Yasa girdi mihr ile mâh âsümân Ağlayalım Şâh Hüseyn’in aşkına İki cihân fahri giydi karalar Açtı derûnunda türlü yaralar Şehit oldu gitti hep mâhpâreler Ağlayalım Şâh Hüseyn’in ‘aşkına Hatice Fâtıma Haydar-ı Kerrâr Ağlar Kanber Selmân, Düldül Zülfikâr İns ile cin melek eyler ahü zâr Serfirâz-ı Şehideyn’in ‘aşkına Mâtem aylarında ağlar muhibbân Tutarlar orucun keserler kurbân Esirgenmez mülk ile mal hanümân Cân fedâdır nûr-ı ayn’ın ‘aşkına Şehit oldu mücâhitler gaziler Doldu feryâd ile dağlar yazılar Yandı susuzluktan yavru kuzular On iki nûr imâmeyn’in ‘aşkına Bin üç yüz kırk oldu şimdi seneler Firkat ateşiyle yandı sîneler Çok ağladı şu çöllerde anneler Cihârdeh-i masûmeyn’in ‘aşkına Sıdkî’yâ gönlüme düştü savaşlar Aktı gözlerimden kan ile yaşlar Gelin bağrımıza vuralım taşlar Kerbelâ’da Hasaneyn’in ‘aşkına