Tanrılar Düşerken

Tek bir mermi ile hem bir dostunu hem de kendi istikbalini vurmuştu. Geleceği çok parlak ve örnek gösterilen bir komiser olan Arif’in çektiği tetik, mesleğine mal olmuştu. Yeni hayatına alışmaya çalışırken, tüm yaşamının geçtiği Bakırköy’de işlenen seri cinayetler onu yeniden Cinayet Büro’ya getirmişti. Gelecekteki cinayetleri önlemeye çalışırken, eskinin hayaletleri ile de başa çıkabilecek miydi? Bir yanda çocukluk aşkı ile aralarında olan duygusal duvar diğer yanda durmaya pek de niyetli gözükmeyen bir seri katil… Soluksuz okuyacağınız bir Bakırköy polisiyesi… ‘Ben dün gece bir kadını öldürdüm. Kimi mi öldürdüm? Ne önemi var! Burada önemli olan benim öldürmüş olmam değil mi? Zaten bir cümleyi cümle yapan, özne ve yüklem değil midir? Kim önemser ki, bir cümledeki saçma bir belirtili nesneyi ya da gereksiz bir zaman zarfını? Öldürdüğüm zaman saatin kaç olduğu kimin umurunda? Ya da öldürdüğüm kişinin üzerinde ne olduğu? Zaten adı üstünde: ‘belirtili nesne’. Belirli olan bir şey ne kadar merak edilebilir ki… Hiçbir polis yükleme, ‘neyi’ diye sormaz. Hepsi ‘kim’ diye sorar! Kim öldürdü?’