Hatice'yle bir haftayı geçkin süredir görüşmüyoruz. Artık onunla görüşme ihtimalimiz giderek azalıyor. Ne o arıyor ne de ben arıyorum. Ayrılığın bile bir adabı olmalıydı aslında , böyle ayrılmamalıydık. Ama oldu işte.

Sanırım 1.5 yıllık bir rüyanın sonuna geldim. Dün whatsapp'tan fotoğrafımızı kaldırdım. Son konuşmamızdan önce hayatına birilerini alabileceğinin sinyallerini az çok verdin. Bu bir gün gerçekleşecek bir şeydi ve bu sonu

Bugün de Hatice'yle görüşmedik. Mutsuzum ama üstesinden gelebilmem lazım. Bu kadar çabuk yıkılmak bana yakışmaz. Her ne kadar birçok sağlık sorunum olsa da her önüme gelen engelde yıkılmamam gerektiğini biliyorum. Dün

Haticeyle dünden beri görüşmüyoruz. Ayın 10 unda görüştüğümüzde para atacaktı bana ama sürekli para konusunu açmayı sevmiyorum ama bu konuyu açtırıyor maalesef. Miktarı söylememe rağmen kafasına göre atmış ama hiç cevap

Bugün kardeşimin yıllardır arkadaşı olan Esabil ile görüştük. Esabil'in erkek kardeşi ile kardeşim aynı zamanda doğmuş ve annelerimiz hastanede tanışmışlar bu vesileyle. Esabil fotoğraflarda göründüğü gibi ve beni

The glory dizisine başladım. Grupta çok önerildi bende başlayım dedim. Biraz izledikten sonra Sınıf arkadaşım Atatürk kitabına da başlangıç yapacağım. Arsenyev'in Yaşamı kitabını da bitiremedim henüz. Ne anlattığı bile